Dag 209 – 15/04/2014
(Terug met z’n tweetjes)
Na een fantastische compagnie de laatste twee weken, is ’t
terug aan ons tweetjes. Als ’t goed is, is ons werkvisum volledig in orde,
taksnummer aangevraagd en aangekomen en Thomas al zo goed als werkzeker. Nu
ergens een plaatsje zoeken in Queenstown om ons te settelen en een jobke zoeken
voor Lim. Rond twee deze namiddag staan we gepakt en gezakt met de duim omhoog
langs de straatkant. Na tien minuutjes hebben we onze eerste lift die ons naar
het kruispunt richting Ashburton brengt. Daar wachten we een kwartiertje
vooraleer we een rechtstreekse lift hebben naar Ashburton waar we bijna meteen
daarna in een volgende voiture naar Geraldine rijden. Hier is ’t wat meer
afgelegen en duurt ’t een dik uur voordat we opgepikt worden door drie Deense
meisjes die in Auckland studeren (nu vakantie hebben) en ons toch maar
meenemen. Hun auto zat al vrij vol en tactisch als we zijn, verstoppen we onze
bagage altijd een beetje langs de kant want dit kan afschrikken. We proppen ons
er toch bij en arriveren tegen half zeven terug in Lake Tekapo. Daar checken we
in hetzelfde hostel in waar we eergisteren met moeder en vader ook verbleven
hebben. We prepareren ons een pittige noodlesoep en nemen uitgebreid de tijd om
nog eens wat mails te verzenden richting België. Om de avond af te sluiten
spelen we een spelletje Rummikub met een Duits meisje. Voordat we gaan slapen
krijgen we nog een mail binnen van Fergburger voor Thomas dat hij kan starten
op de 23ste, dit betekent dat we nog op ’t gemakje z’n verjaardag
kunnen vieren.
Dag 210 – 16/04/2014
Het mailtje gisterenavond heeft ervoor gezorgd dat we nog
wat tijd hebben vooraleer we effectief in Queenstown moeten zijn om te werken
dus we boeken hier nog een nachtje bij om wat uit te rusten na de twee weken
rondreizen. We mailen en lezen wat in de voormiddag waarna we weer van de
gelegenheid gebruik maken om een rondje tennis te spelen. In de vroege namiddag
maken we een rustig wandelingetje waarna we wat inkopen doen om een lunch te
prepareren. ’t Wordt een Oosters hoogstandje: rijst, gewokte spinazie en
tomaatjes, gebakken champignons en tofu in curry. Dit alles met een hoop look
en gember, we kunnen er weer even tegen nu! ’t Is miezerig weer vandaag dus we
zetten ons voor de stoof en chillen wat voordat we toch beslissen om een pint te
gaan pakken. We leren twee Australische koppels kennen waar we pool mee spelen
en hebben een tof gesprek. ’t Zijn blijkbaar beiden boeren met hopen koeien en
nadat ze ons een liter bier trakteren nodigen ze ons eveneens uit om hen op te
zoeken wanneer we richting Australië zouden reizen om op hun boerderij te
verblijven. De rest van de avond is op ’t gemakje wat eten en een filmpje
kijken.
Dag 211 – 17/04/2014
’t Regent wat harder dan gisteren, verdikke toch, da ’s wel
vrij ambetant om te gaan liften, maar ’t zal wel lukken zeker…?! Na een verse
tonijnsalade als ontbijt wandelen we moedig naar de hoofdbaan om richting
Queenstown te liften. We worden relatief veel voorbijgereden vanmorgen;
waarschijnlijk hebben de meesten niet echt veel zin om twee doorweekte lifters
mee te nemen. Uiteindelijk pikt een Zuid-Afrikaanse Nieuw-Zeelander, Ernie, ons
op (een beer van een vent!). Hij rijdt naar Cromwell, zo’n 200 km onze richting
uit, hupla!! ’t Is een gezellig babbeltje in Nederlands-Engels want hij heeft
z’n Zuid-Afrikaans taaltje nog altijd op de tong liggen. Een tweetal uurtjes
verder komen we aan in Cromwell, we bedanken Ernie voor deze toplift en worden
na tien minuutjes alweer opgepikt richting Queenstown. ’t Gaat nu wat vlotter
want het weer is ondertussen volledig opgeklaard. Na een tussenstop in Frankton
arriveren we uiteindelijk om een uur of drie in Queenstown waar we in Pinewood
Lodge een kamertje regelen voor vanavond. Daarna nog wat terrein verkennen en
de bakkerij van Fergburger al eens uitproberen; niet slecht die fameuze ‘meat
pies’! In het informatiecentrum gaan we eens horen of ze voor komend weekend
ergens betaalbare accommodatie kunnen regelen. We worden letterlijk uitgelachen
wanneer we dit komen vragen want vanwege het paasweekend dat eraan komt is
alles volgeboekt en het goedkoopste dat ze hebben is enkel voor zaterdagavond
een kamer voor 250 dollaars, da trekt ons budget nie! We krijgen van één van de
vrouwtjes in het infokantoor wel een telefoonnummer dat we kunnen bellen voor
langetermijnaccommodatie. Ondertussen hebben we het idee om misschien beter richting
Te Anau te liften voor het paasweekend en daar de verjaardag van Cauwerke te
vieren, klinkt als een plan! Na een pintje in Harry’s proberen we het nummer te
bellen en krijgen te horen dat we morgenvroeg eens kunnen gaan kijken naar een
kamer voor 270 dollar per week. Misschien wel de moeite waard! Vannacht slapen
we in een slaapzaaltje dus laat ons hopen dat ’t geen snurkers zijn.
Dag 212 – 18/04/2014
Goed, even ontbijtje naar binnen spelen en eens gaan kijken
wat voor appartementje ze ons kunnen aanbieden. Rond half tien deze morgen
staan we in een luxe kamer met kingsize bed en eigen badkamer waarvan onze
handdoeken en linnen gewassen worden, serieus voordeel! Los van de gedeelde lounge
en superkeuken heeft de kamer ons al overtuigd. Voor 270 NZD per week mogen we
hier logeren, deal! We laten onze grote rugzakken daar al achter en nemen enkel
de kleine rugzakjes mee om te vertrekken voor een weekendje Te Anau omdat we
nergens betaalbare accommodatie vonden en we kunnen pas maandag in het
appartementje. Op wandel naar de weg om te gaan liften passeren we drie
Chinezen. Linna, een Chinese uit San Francisco en een Chinees koppel, Wu en
Wei, die geen letter Engels kunnen spreken en waar Linna indertijd mee in het
ziekenhuis van het leger heeft samengewerkt. Als bij toeval gaan ook zij
richting Te Anau vandaag en we vragen of we mee kunnen liften. Het antwoord is
positief op voorwaarde dat wij rijden want Linna voelt zich niet al te veilig
in het links rijden. Thomas kruipt achter het stuur, Lim geeft nog snel een CV
af in Fergbaker en daarna is het een ritje van een kleine drie uur met
ongelooflijk veel stops voor foto’s, typisch Chinees zeker… We checken allemaal
in in een hostel, zij in een iets duurder Holiday Park en wij weer in de
vertrouwde YHA waarna Linna ons wil trakteren op een lunch omdat Thomas de rit
heeft gereden en morgen verjaart. In het Sandfly café halen we herinneringen op
van de reis met Marc en Ilse want ook met hen zijn we hier wel eens gepasseerd.
’t Is veel vertellen tijdens de lunch en zelfs de niet zo spraakzame Wu (de man
van het koppel) tracht vantijd ook eens een Engelse toon te spreken, ’t komt er
echt grappig uit! Na de lunch zetten de Chineesjes ons af aan ons hostel en wij
nodigen hen uit om morgen voor Thomas z’n verjaardag te komen lunchen, we
zullen nog eens kokkerellen. We gaan voor de rest vandaag nog wat inkopen doen
voor vandaag en morgen, maken een spaghetti deze avond en kijken Slumdog
Millionaire, bangelijke film! Daarna sluiten we af met nog enkele afleveringen
Game of Thrones.
Dag 213 – 19/04/2014
We slapen wat uit deze ochtend. Thomas moet blijven liggen
van Lim terwijl ze een supertop ontbijtje in elkaar flanst. Er is geen mixer om
de shake te mixen dus is ’t persen door een vergiet: ananas, avocado en
sinaasappelsap, serieuze opdracht zo door da vergiet! Ondertussen moet de
ciabatta zwart geblakerd de vuilbak in want de timer van de oven had het
begeven. Even snel om nieuw brood! Uiteindelijk zit de jarige om een uur of 11
aan tafel met sjoeke en een kaasschotel en avocado-ananas-appelsien-shake, top!
Na ’t ontbijtje gaan we wijn en bier kopen om daarna te beginnen aan de
uitgebreide lunchmenu. ’t Wordt broccolipuree, varkensreepjes in
sinaasappelsaus, steak in pepersaus, gebakken champignons, een curry met
aubergine en rijst. Tegen twee uur deze namiddag zitten we samen met Linna, Wu
en Wei aan tafel te vieren. ’t Zijn wat nieuwe dingen die onze Chineesjes hier
te eten krijgen, maar ’t smaakt blijkbaar want zo goed als alles is opgeraakt!
Na de gezellige lunch valt Wei in slaap, Linna en Lim doen de afwas terwijl Wu
en Thomas een voetballeke plegen in de tuin. Na een toffe Chinese tijd, nemen
Linna, Wu en Wei afscheid want ze gaan wat rusten, niet overbodig na zo’n
lunch! Nadat ze vertrokken zijn, krijgen we te horen dat we een upgrade
gekregen hebben voor Thomas z’n verjaardag. Een bungalow met twee aparte
kamers. Als we geluk hebben checkt er niemand meer voor in en hebben we het
hele complexje voor onszelf. We verhuizen onze hele boel, halen twee films uit
de kast van het hostel en deze namiddag wordt afgesloten met de film Avatar en
pintjes. Ondertussen komt een Chinees koppel met hun bleitkinderen de bungalow
binnen, dju toch! ’t Zijn wel vriendelijke mensen, maar overactieve kinderen!
Ze installeren zich en zijn eigenlijk al vrij snel terug weg om te gaan eten.
Al een geluk dat we hier niet in ons blootje zaten, want da gebeurt wel al
eens. Tegen een uur of acht deze avond gaan we de baan op want er blijkt een
Schots festival aan de gang te zijn vandaag. Na wat verkeerd gelopen te hebben
komen we in een soort parochiezaal waar iedereen in kilt en met bier geniet van
muziek, voordrachten en traditioneel gemaakt gehaktbrood. Tegen middernacht
komen we terug in ons huisje, eten nog wat spaghetti van gisteren, kijken The
Day After Tomorrow, maar al snel liggen we beiden te ronken op de zetel na een
volle, gezellige dag!
Dag 214 – 20/04/2014
Veel is er niet te doen deze ochtend dus onze inspiratie
brengt ons naar de tv-kamer waar we met de overschot van de kaasschotel de Da
Vinci Code ontrafelen. Na deze kwaliteitsfilm is ’t tijd om de overschotjes van
de verjaardagslunch naar binnen te werken en tegen de middag staan we op de
baan om terug richting Queenstown te liften waar ons appartementje op ons aan
’t wachten is. Al snel zitten we met de backpacks gestampt in onze eerste lift
die ons naar de hoofdweg brengt. Daar staan we een klein halfuurtje te wachten
en wonder boven wonder zijn het Linna, Wu en Wei die ons passeren en
uiteindelijk weer een kleine 100km meenemen. Toeval bestaat niet zeker?!
Onderweg ervaren we nog een typisch voorbeeld van de lokale hekel aan Chinezen
op de weg. Een bruut rijdt ons na minuten bumperkleven voorbij in z’n 4x4 en
remt ineens heel plots en brutaal waardoor ook wij forsig moeten remmen om geen
ongeluk te veroorzaken. De kerel draait zich nog om in z’n auto en steekt z’n
middelvinger hoog op naar ons. Linna, die achter ’t stuur zit, is compleet van
haar melk door het voorval. Thomas bedaart Linna over het voorval met het
verhaal dat we laatst gelezen hebben in de krant. Het merendeel toeristen op de
weg in Nieuw-Zeeland zijn Chinezen en omdat ze zich (zoals Linna zelf) niet al
te zelfzeker voelen met het links rijden en de bergachtige wegen leidt dit ook
tot het grootste ongevalcijfer op naam van de Chinees. In de krant een week
geleden stond nog een hele pagina over een motorrijder die overleden is aan
verwondingen na een ongeluk met Chinese toeristen die een abrupt manouver deden.
Aan het verhaal zat een statistiek geknoopt met het ongelukcijfer met daarnaast
nationaliteiten en dit was niet al te positief voor onze spleetoogjes dus
wellicht door heel deze heisa is onze gefrustreerde brutus niet al te
vriendelijk geweest tegenover ons. Niettemin, z’n reactie was niet goed te
praten want dit was levensgevaarlijk! Niet geklaagd, de kerel is weeral uit ons
zicht en wij boemelen verder tot aan Lumsden waar onze wegen uiteindelijk
splitsen en we afscheid nemen van Linna, Wu en Wei. Op dit knooppunt wachten we
een dik uur alvorens een Duitser die hier al jaren woont ons meeneemt tot aan
ons appartement. Om half vijf komen we aan in Coronet View Apartments waar we
meteen in ons kamertje kunnen kruipen. Effe installeren, de was sorteren en
daarna een dinertje prepareren in ons keukentje. Het wordt appelmoes (met de
appels die we als verjaardagscadeau van Linna gekregen hebben), gekookte
patatjes en steak met bruine saus, boerenkost! De avond wordt afgesloten met
een skype met Farah en wat afleveringen Game of Thrones waarna we in onze
Kingsize in slaap dommelen.
Dag 215 – 21/04/2014
Lekker uitgeslapen in ons veel te groot bed en al eens een
eerste wasje insteken. Na het ontbijt en het ophangen van de was wordt het tijd
om ons administratief wat klaar te maken om hier te gaan werken in Queenstown.
We openen een rekening bij de ASB bank, regelen onze belastingsnummer, wisselen
nog wat centjes en gaan onze eerste serieuze inkopen doen in de supermarkt
aangezien we hier zelf wel wat zullen koken. Onderweg haalt Lim haar nog een
paar sportschoenen want het is hier ideaal om wat te joggen en toevallig vinden
we ook een shop waar we nog wat vlagjes kunnen kopen om op de rugzak te naaien,
de verzameling vervolledigen! De rest van de dag is ’t rustig aan wat lezen en
voor Lim de CV vervolledigen en doormailen naar wat plaatsjes waarna we een
hapje eten en Lim als de perfecte huisvrouw de was afhaalt en een strijkje
pleegt.
Dag 216 – 22/04/2014
Niet al te veel interessants vandaag. Thomas tekent het contract
om te beginnen werken bij Fergburger deze week. Nog eens langs de bank voor
onze rekeningen want uiteraard is zoiets nooit vanaf de eerste keer geregeld.
Nu krijgen we daar weer te horen dat we morgen een afspraak hebben op kantoor
en dat ’t dan uiteindelijk in orde zou moeten zijn, eerst zien, dan geloven!
Lim gaat nog een hoop tavernes en cafétjes af met haar CV’s maar voorlopig
zonder resultaat. Het
veelhorende antwoord vandaag: “We’ll get back to you” OF “We’re fully staffed
at the moment!”
Dag 217 – 23/04/2014
Thomas heeft vandaag z’n inleidende dag om 10u dus na ’t
ontbijtje gaat Thomas richting de keuken van Fergburger waar hij al drie uur de
regels, normen en waarden van Fergburger voorgeschoteld krijgt. ’t Is al drie
uurtjes betaald om wat paraafjes te zetten en te luisteren naar een manager z’n
bureaucratisch gepreek. Ondertussen doet ’t vrouwtje nog wat mails en de online
google maps route van de reis. Tegen twee uur deze namiddag zitten we terug
samen aan tafel voor een soepje waarna Lim langs enkele kleuterschooltjes gaat
en we samen naar de afspraak met ASB gaan: de rekeningen zijn geopend! Daarna
spelen we wat pool in Harry’s met Harry (een collega van Thomas) en Jen, een
meisje dat we in India hebben ontmoet en hier weer zijn tegengekomen, toffe vereniging!
Na een spaghetti in ’t huisje sluiten we weer af met rara… Game of Thrones!!
Dag 218 – 24/04/2014
De eerste werkdag van Thomas vandaag en weer een
sollicitatie/jobzoekdag voor Lim. Na nog wat administratie, boekje lezen en
verse muntthee (uit de tuin van ons appartement) gaat Lim richting
ABC-Queenstown (kleuterschooltje) en Thomas naar Fergburger voor z’n eerste
shift van 15u tot 22u. Terwijl Thomas werkt, gaat Lim nog richting de superette
voor een job, ze hangt hier en daar wat foldertjes uit voor babysitten en heeft
dan een toffe babbel met de flatmates Abbey en Josie. Abbey werkt in een
toeristenkantoor en Josie zoekt al weken naar een job zonder resultaat. Door
het relatief lage aanbod aan jobs tegenover de hoge vraag van al de
werkzoekende reizigers is het niet voor iedereen al te makkelijk om een job te
vinden. Na een eerste doop in het gigantisch drukke en fabriekachtige
Fergburger, sluit Thomas z’n eerste shift af met succes en tegen twaalven is ’t
slaapjestijd. Even terzijde: Fergburger is een hamburgerrestaurantje dat op tien
jaar tijd van een lokaal tentje met gigantische burgers gemaakt op hoog
kwaliteitsniveau gegroeid is tot een toeristenattractie in Queenstown waar
duizenden burgers per dag worden verzet. Dit gemaakt door een team van allemaal
jongeren tussen 18 en 30 jaar. Een hoop plezier, maar enorm doorwerken
aangezien er van tijd bussen met Chinezen en andere toeristen gewoon afgedropt
worden aan de inkom en ’t allemaal snel vooruit moet gaan!
Dag 219 – 25/04/2014
We ontbijten en gaan samen naar de supermarkt voor een
nieuwe lading eten. We krijgen geen wijn mee omdat we ons paspoort niet
bijhebben en we er jonger dan 25 jaar uitzien, stomme policy van de supermarkt!
We maken een serieuze pot wortel-preisoep waarna Thomas gaat werken en Lim weer
op zoek gaat naar werk, nog steeds zonder resultaat.
Dag 220 – 26/04/2014
Lim staat vroeg op om richting Frankton te gaan, een naburig
dorpje, om de zoektocht naar werk uit te breiden. Hier en daar wat cv’s
binnensteken en terugliften naar het appartementje waar we dan samen lunchen
voordat Thomas weer gaat werken, ’t begint stilaan goed te lukken in
Fergburger, maar ’t is een echt fabriek! Thomas moet steeds aan de salades
staan wat continu hetzelfde is. Dit is het makkelijkste “station”,
saladeringetjes maken en tomaat, ajuin, avocado, beetroot en komkommer erop
leggen aan de lopende meter, saai maar ’t betaalt de rekeningen. Thuis
stofzuigt Lim het appartementje al eens, stuurt nog wat mails voor jobs en
tegen de avond gaan we samen naar een feestje van Fergburger voor het vertrek
van een vaste kracht die naar India gaat reizen. Om deze reden trakteert de
firma op gratis drank wat leidt tot een zatte avond waarbij Thomas de collega’s
al wat beter leert kennen. De avond sluiten we af met een Fergburger (een
visburger en een hamburger met blauwe kaas, mmmh!!). slaapwel.
Dag 221 – 27/04/2014
Deze ochtend is ’t een stevig ontbijt om de kater te
verwerken en een spelletje scrabble om de dag toch positief te beginnen, vooral
voor Lim want het zoeken naar jobs wordt stilaan licht deprimerend. Thomas gaat
weer werken om 15u en ondertussen onderhoudt Lim ons appartementje weer wat,
doet een wasje, vult de blog wat aan en prepareert een diner. Tegen tien uur
deze avond krijgt Lim een sms’je om samen in de sportbar Chelsea-Liverpool te gaan
kijken, diner aan de kant en richting voetbal!! De voetbal begint pas om 1u,
maar een uurtje daarvoor wordt geklonken op Lim haar verjaardag, Gelukkige
verjaardag sjoeke!!! We vieren dit met wat pintjes en enkele spelletjes pool.
Thuis maken we wat eten en kruipen in bed tegen 3u.
Dag 222 – 28/04/2014
Deze ochtend staat Thomas op om half zeven om zogezegd om
zeven uur te gaan werken. ’t Is een fopje want eigenlijk had hij al lang een
vrije dag geregeld vandaag om samen de verjaardag te vieren! Om half tien is ’t
verrassingsontbijt klaar en wordt de jarige gewekt met gesneden ananas, vers
fruitsap, toastjes met tonijnsalade, brie en gerookte zalm, juuuij! We kijken
nog een aflevering Game of Thrones, eten wat soep, spelen scrabble, spelen een
spel frisbee-golf in het park, wandelen wat rond en tegen zonsondergang gaan we
een pizza eten (wat anders om een verjaardag te vieren haha) aan het haardvuur
bij Winnie’s. Gezellige dag!
Dag 223 – 29/04/2014
Vanmorgen staat Lim vroeg op om met haar ouders, Sam en
Eline eens te skypen. Daarna nog een uurtje rust en tegen 10u komt ze er toch
weer uit voor wat pc-werk. Thomas komt eruit tegen de middag, iets langer
geslapen want de eerste nachtshift komt eraan vandaag. Aangezien Fergburger
open is van ’s morgens half negen tot ’s nachts vijf en dit zeven op zeven, is
er praktisch 24/7 personeel aan ’t werk. Deze namiddag gaat Lim de stad in om
nog maar wat CV’s af te geven en terug te gaan langs de vorige plaatsen waar ze
al geweest is, de truc is blijkbaar om steeds terug te gaan naar dezelfde
plaatsen en te blijven zagen tot ze je aannemen. Deze avond is ’t een kleine
drink met de eigenaars van ons appartementje want Neil (de eigenaar) vertrekt
naar Australië voor vijf maanden en die zullen we dan niet meer terugzien. Lim
krijgt voor haar verjaardag nog een paar oorbellen van deze lieve mensen en ook
krijgen we nog een litertje verse soep mee van hen. Als avondeten is ’t
bloemkool in witte saus met patatjes en vlees. Een krachtmaaltijd voor Thomas
want om half tien vertrekt hij naar z’n nachtshift.
Dag 224 – 30/04/2014
Na een bezige nacht, kruipt Thomas ’t bedje in tegen half
zeven, bioritme zo stilaan om zeep aan ’t gaan. Vandaag krijgen we ook post van
de ouders van Lim en oma Vetter voor haar verjaardag. Tegen de middag is ook
Thomas wakker en als brunch eten we een stevig bord spaghetti waarna Thomas
tegen half vier deze namiddag weer vertrekt om z’n shift te beginnen van 4u in
de namiddag tot 6u ’s ochtends, de befaamde dubbele shiften. Zoals gezegd, ’t
bioritme moét om zeep als je in Fergburger werkt en geld wil verdienen want met
de schamele 14,25$/u (minimunloon) moet je veel uren doen om wat te kunnen
sparen. Ondertussen gaat Lim haar sportschoenen eens uittesten met een uurtje
joggen waarna ze het appartementje weer eens volledig kuist en de ultravettige
t-shirts van Thomas wast. Achteraf blijkt dat eigenlijk vrijwel niemand van het
personeel zo’n smerige t-shirts heeft als Thomas. De uitleg van Thomas
hierachter is dat hij gewoon de tijd niet neemt om z’n handen af te kuisen,
maar steeds snel wil doorwerken, da’s de spirit, niet?
Dag 225 – 1/05/2014
Om zes uur kruipt Thomas moe het bedje in. Lim gaat
ondertussen nog wat boodschappen doen en doet de voorbereidingen voor een verse
appelmoes. Rond twee uur deze namiddag komt Thomas ook uit z’n nestje, we eten
samen lunch en tegen 4u is Thomas al weer aan ’t werk. Lim gaat mee richting
het centrum waar ze langs een Montessori school gaat en daaropvolgend wordt
teleurgesteld bij een volgend schooltje waar de manager niet aanwezig is en ook
daarna bot vangt in ABC (de derde keer al) waar de manager ook niet aanwezig
is. Uiteindelijk passeert ze langs de bank om de bankkaarten te gaan ophalen in
ASB gevolgd door een wandeling van anderhalf uur naar Frankton waar ze naar de
luchthaven gaat om haar jobaanvraag op te volgen; hier hebben ze ook nog geen
concreet antwoord. In een soort sportwinkel kunnen ze haar ook niet verder
helpen want ook hier is geen verantwoordelijke aanwezig – waar zitten die
managers dan allemaal? – en uiteindelijk neemt ze de bus terug naar het
appartementje. Tegen de avond is ’t appelmoes, patatjes, gehaktballetjes,
broccolipuree, steak en bruine saus. Een stevige maaltijd voor Thomas die moe
om half elf van ’t werk komt.
Dag 226 – 2/05/2014
Om zes uur gaat Thomas z’n alarm weer want hij staat met nog
een dubbele shift van 7u ’s morgens tot 22u deze avond. Lim staat mee op want
ze gaat nog wat pc-werk doen en weer naar ’t stadscentrum voor jobs, de
bankkaart en haar liefste een grote fles cola bezorgen voor tijdens z’n lange
shift tegen de middag. Lim maakt een superlekkere bloemkoolsoep met curry en
ajuin waarna ze de keuken en de living nog eens dweilt, dat thuisblijven heeft
dan toch één voordeel. Ze neemt in de namiddag ook afscheid van Josie. Het
meisje vond geen job en mist haar familie te erg dus ze vertrekt terug naar
Canada. Lim gaat een uurtje lopen, gevolgd door een douche en nog maar eens een
bezoek aan de Montessori school… nog steeds niets concreet! In het
appartementje doet Lim een goede babbel met Abbey en tegen tien uur deze avond
hebben we samen afgesproken in het centrum waar we samen met de Argentijn Pablo
naar een feestje gaan en ’s nachts bezopen thuiskomen na een toffe avond met
Pablo aan het haardvuur. ’t Was een afscheidsfeest van een hoop jonge reizigers
in hun appartement. Het appartement werd letterlijk naar de kloten geholpen.
Stoelen en zelfs een microgolfoven werd verbrand op het kampvuur, de uitleg is
dat ze hun waarborg toch al kwijt waren dus ’t maakte niet uit. Goed gelachen
en een dikke vriend erbij: Pablo, een fantastische kerel!
Dag 227 – 3/05/2014
Thomas moet weer op om zes uur vanmorgen en ’t is serieus
lastig na de gezellige avond van gisteren. Lim komt er in de late ochtend uit
en last een luie dag in vandaag. Thomas mocht een uurtje vroeger stoppen dus
komt na 14u werken terug in het huisje. Een goed bordje soep en bedje in!
Dag 228 – 4/05/2014
Om 9u staan we op en eten een ontbijtje samen. Lim
prepareert een lunch en drinken om mee te nemen op de wandeltocht die ze
vandaag samen met Abbey gaat doen in Bob’s Cove. Even een wasje doen en
ophangen en weg zijn de twee. Thomas gaat naar ’t werk om vandaag de 11u tot
10u shift te doen. De meisjes hebben zich fantastisch in de prachtige natuur
van Queenstown. Bob’s Cove laten ze achter zich en doen nog een wandeling in
Fernhill. Daarna gaan de twee naar de superette, gevolgd door een douche en een
pintje op café. Voor vanavond prepareert Lim worteltjes met ajuintjes, gekookte
patatjes en witte vis met zelfgemaakt hollandaisesaus, keukenprinses! Tegen
half elf is Thomas thuis, even eten en weer slapen.
Dag 229 – 5/05/2014
Vandaag staat Thomas met een enkele shift van 7u tot 15u dus
we hebben ons tweetjes afgesproken om in de namiddag samen een pintje te gaan
drinken en naar Franton te gaan om naar de New-World superette te gaan en weer
wat in te kopen. Ook om de reden dat Lim een interview heeft in The Warehouse
voor 3 nachtshiften. ’t Is geen vaste job, maar pakken wat te pakken valt! Thuisgekomen
krijgt Lim de bevestiging van haar nachtshiften dus de eerste centjes kan ze
ook al gaan verdienen! Vanavond maakt Thomas een curry met rijst en tempeh. Na
het eten valt Thomas als een blok in slaap en Lim kijkt nog een aflevering van
Homeland.
Dag 230 – 6/05/2014
We staan samen op om 9u om samen wat te ontbijten want de
laatste dagen hebben we elkaar nog niet te veel gezien, dat werken heeft dan
ook weer z’n nadelen maar effe doorbijten nu! Thomas gaat tegen elven weer
werken en Lim gaat na de vettige was van Thomas z’n t-shirten een uurtje lopen.
Tegen de pauze van Thomas komt Lim naar Fergburger en we eten samen een
burgertje. Daarna gaat sjoeke haar nog maar wat vervelen in ’t huisje en
wachten op antwoorden van de plaatsen waar ze langs is geweest. Thomas komt
vandaag tegen negen uur thuis, hij kon iets vroeger stoppen en ideaal om wat
bij te rusten. De dag afsluiten met wat overschot eten en afleveringen Game of
Thrones, dé serie van het jaar!
Dag 231 – 7/05/2014
Thomas staat met de vroege vandaag en Lim gaat wat lopen en
bloggen totdat Thomas in de namiddag z’n shift afsluit. We gaan samen naar de
boekenwinkel, de superette en maken ’s avonds de boerenklassieker:
petattenpuree met salade, azijn, spek en eitjes onder gemengd, super!
Dag 232 – 8/05/2014
Lim staat om 10u op en begint aan een stevige lunch voor de
burgerbakker. Steak met gebakken patatjes en pepersaus met een lekker slaatje
bij. Thomas gaat werken tegen 4u voor weer een dubbele shift tot ’s morgens.
Lim zoekt vandaag nieuwe jobs en belt nog eens naar ABC voor een job als
verzorgster van de kleuters. Ze krijgt een uitnodiging voor een gesprek morgen
om 10u, yes! Lim en Abbey kijken een filmpje vanavond en Thomas komt in bedje
gekropen rond zeven uur ’s morgens.
Dag 233 – 9/05/2014
Lim gaat naar ABC tegen tien uur deze morgen voor het
interview, misschien komt er vandaag wel iets uit de bus?! Ze babbelt een
uurtje met de manager, krijgt een vragenlijst voor een interimjob die ze
ingevuld achterlaat en krijgt nog een rondleiding in het kleuterschooltje;
tegen 11u staat ze terug buiten en we gaan samen tegen de middag Karen (de
vrouw van Neil) een gelukkige verjaardag wensen met een flesje wijn en een
potje sambal. Als lunch is ’t vanmiddag wortel-tomatenpuree met vis (aan onze
nutriënten zal ’t hier niet liggen, die hebben we wel binnen!). Thomas gaat
richting werk tegen half vier voor weer een dubbele shift en Lim gaat nog een
uurtje lopen na de grote kuis in het huisje. Als afsluit van haar dagje is ’t
nog wat pc-werk en filmpjes.
Dag 234 – 10/05/2014
Lim staat weer vroeg op deze ochtend om naar de shop te gaan
en een verse soep te maken (wortel-prei-tomaten). Thomas komt eruit tegen twee
uur deze namiddag voor ontbijt en dan weer rechtstreeks richting Fergburger
voor een enkele shift vandaag. Lim kijkt een film in de namiddag, gaat even
naar het verjaardagsfeestje van Karen waarna we, nadat Thomas z’n shift had
afgesloten, samen met Ben en Abbey naar Harry’s gaan voor een paar spelletjes
pool met bier tot een uur of 1. Na nog een dikke Fergburger kruipen we rond
drie deze nacht het bedje in.
Dag 235 – 11/05/2014
Thomas z’n eerste vrije dag dus ’t is uitslapen vandaag! We
komen uiteindelijk uit ons nestje om half twee en eten tiekeneikes waarna Thomas
nog een verse bananencake maakt. We gaan samen naar de shop en Lim maakt een
fantastische moussaka vandaag (’t draait ook altijd maar om eten en drinken,
niet?). Abbey mag meesmullen, ze vertelt ons tijdens het diner dat ze gaat
verhuizen naar een goedkoper plaatsje volgende week en bijkomend zullen
binnenkort ook wij moeten verhuizen naar een studio omdat deze unit tijdens het
hoogseizoen voor veel meer geld per week zal verhuurd worden aan Australiërs.
Wij hadden wel het geluk dat wij, als ’t zover is, de eerste keuze krijgen op
deze studio dus das dan al geregeld! We skypen vanavond met Marc, Charlotte en
Gilles en Sylvia en kijken nog wat filmpjes vanavond.
Dag 236 – 12/05/2014
Vandaag weer een rustige dag en wat relaxen in ons huisje.
We eten vanavond samen waarna Lim vertrekt naar The Warehouse voor haar
introductie van de nachtshiften die ze binnenkort zal gaan doen.
Dag 237 – 13/05/2014
Op Thomas z’n tweede vrije dag gaan we samen een wandeling
doen op de Queenstown Hill, een wandeling van 2,5 uur die ons tot op de top
brengt van dit bergje en ons een prachtig uitzicht levert over de hele vallei
op deze zonnige dag, ontspanning op z’n best! Daarna terug in het huisje croque’jes
maken in de oven met een slaatje bij waarna kapster Lim het haar van Thomas in
een nieuwe coupe knipt. Vanavond prei met kaassaus, gekookte patatten en vis.
Daarna de film ‘12 years a slave’, prachtige film!
Dag 238 – 14/05/2014
Op om negen uur en samen ontbijten. Thomas begint weer met
z’n werkweek met een 10 to 11u shift. Lim doet nog wat administratie en
passeert nog eens langs ABC voor de stand van zaken, want ze hebben nog niet gebeld…
LIM HEEFT DE JOB GEKREGEN!!! Het heeft uiteindelijk geloond om steeds terug te
gaan! Het contractje moet nog worden opgemaakt en dan kan ze starten aan haar
job daar. Lim gaat het nieuws even vertellen aan Thomas in Ferg en das vanavond
feest! Pizza met een dikke fles wijn!
Dag 239 – 15/05/2014
Vanmorgen krijgt Lim telefoon dat het contract klaarligt en
dat ze maandag mag beginnen, super! Door haar ervaringen met kleuters en
kwalificatie als LO-leerkracht krijgt ze ook nog wat meer per uur dan normaal,
fantastisch! In de namiddag doet ze nog een wandeling met Abbey naar Sam
Summer.
Dagen 240 – 242, 16/05/2014
– 18/05/2014
Lim werkt de nachtshiften in The Warehouse: vrijdag 19u tot
5u, zaterdag 19.30u tot 4.40u en zondag 19.30u tot 1u. Thomas werkt dit weekend
ook dus we zien elkaar niet veel, maar de centjes komen wel goed binnen nu!
Week 19/05/2014 –
25/05/2014
Lim werkt haar eerste officiële werkweek in de Kindergarten
School met uren van 9u tot 17.30u, ideaal! Brooddozen sorteren van de
kleintjes, fruit snijden voor ochtend en namiddag ‘tea time’, opkuisen en
afwassen, lunch regelen (opwarmen van de warme maaltijden van de kindjes en kopjes
en brooddozen op tafel zetten), afternoon tea en daartussen de was laten
draaien en spelen met de kinderen. Thomas werkt de hele week behalve maandag en
dinsdag. In het weekend is Lim vrij, maar wordt ze geteisterd door een acute
keelpijn. We krijgen dit weekend ook potentieel nieuwe flatgenoten op bezoek.
Een Spaans-Italiaans koppel, Gemma en Emanuel, dat goed zou passen in ons
appartementje, laat ons hopen dat ze dit doen want dit kan nog leuk worden! Lim
rust veel dit weekend, maar gaat toch al iets drinken met Gemma en haar
vrienden, want zij hebben samen in The Warehouse de nachtshiften gewerkt met
grappige anekdotes.
Week 26/05/2014 –
1/06/2014
Maandag is er superveel sneeuw gevallen, Lim gaat naar het
werk, maar er is niemand. Thuisgekomen ziet ze op de gsm dat de ABC gesloten
blijft omdat het zo hard heeft gesneeuwd en dus mag ons Limmeke betaald
thuisblijven! Dit komt goed uit want nu kan ze nog wat uitrusten met haar
keelpijn en nu ook een hoest en snotvalling. In de apotheek even keeltabletten
gaan halen die goed hun werk doen en ondertussen zoeken we nog een kaartje voor
Eline die ondertussen haar eerste job gevonden heeft (dit kaartje blijkt later nooit
aangekomen te zijn…). Van dinsdag tot vrijdag werken we allebei.
Vrijdag krijgen we te horen dat de nieuwe flatgenoten
gearriveerd zijn dus daar gaan we vanavond op vieren. Eerst een lekkere kebab
van de Turk en daarna pintjes drinken in Harry’s. We spelen wat pool en gaan
daarna ons viertjes naar ons huisje.
Zaterdag werkt Thomas na de middag en Lim gaat met Gemma de
stad in voor postzegels en kaartjes. Het postkantoor is gesloten dus ze staan
daar voor niets. Daarna gaan de meisjes richting Frankton om een namiddagje te
gaan zwemmen in Aqualand. Na het eten vanavond gaat Lim met Ema en Gemma en een
ander Catalaans koppel, Sergi en Mireia naar de bar wachten op Thomas. Lim kan
Thomas niet bereiken en Thomas dacht dat de bende naar The Find ging komen en
andersom dacht de bende dat Thomas naar Harry’s ging komen. De gsm van Thomas
is plat dus uiteindelijk vinden we elkaar niet. Ook onze Argentijn Pablo was in
’t dorp vanavond, maar door de platte gsm vinden ook Thomas en Pablo elkaar
niet. Lim en de bende komen onze Argentijn dan nog wel straalbezopen tegen. Een
verwarrende, maar toch toffe avond die ons allemaal samen tegen 2u ’s nachts
thuisbrengt.
Zondag is ’t rustdag voor Lim. Er wordt veel geblogd,
gemaild en gestreken. Thomas maakt noodlesoep en gaat werken tot tien uur ’s
avonds. Daarna is ’t nog eens skypen met de oma’s van Lim.
Week 2/06/2014 – 8/06/2014
Veel werken deze week en op zaterdag hebben we een
fantastisch gezellig diner geregeld met onze nieuwe flatgenoten familie: Ema,
Gemma, Sergi en Mireia. Een avond met veel bier, lekkere tapas, sangria, sushi,
wijn en tiramisu! De avond levert een hoop fantastische foto’s op!
Week 9/06/2014 –
15/06/2014
Werken, werken en nog eens werken. Ondertussen start het WK
ook en iedereen in Queenstown is in de ban van het WK. Doordat het hier zo
multicultureel is, is het altijd plezant om de matchen in de sportbar te gaan
kijken.
Week 16/06/2014 –
22/06/2014
Deze week verhuizen Sergi en Mireia naar een ander,
goedkoper appartement. Ze kunnen het hier niet blijven betalen, want ze hebben
problemen met een job te vinden. Blijkbaar is ’t voor Italianen en Spanjaarden nog
minder evident want door de lage economie in hun eigen land geven deze landen
werkvisums uit waarmee ze maar maximum 3 maanden mogen werken voor dezelfde
werkgever in Nieuw Zeeland. Waarschijnlijk proberen Spanje en Italië zo hun
eigen werkkrachten in eigen land te houden… Om deze reden zijn zij ook niet
echt gegeerd in Nieuw Zeeland, want welk bedrijf wil z’n tijd steken in een
personeelslid dat maximum 3 maanden mag werken bij hen… zonde!
Ondertussen spelen de Belgen deze week en al juichend mogen
we de overwinningen vieren in bar Xtreme!
Week 23/06/2014 –
29/06/2014
Week van de verhuis van zowel Ema en Gemma als wij. Ema en
Gemma verhuizen naar Frankton, omdat dit dichtbij Gemma haar job in het Hilton
hotel is en wij mogen verhuizen naar het studiootje dat op ons lag te wachten.
Een prachtig ingerichte studio met alles erop en eraan, lekker verwarmd (dat
kan niet iedereen in Queenstown zeggen!) voor maar 20 dollar per week meer.
Deze week ontvangen we ook een pakje van Farah en de ouders van Lim.
Week 30/06/2014 –
6/07/2014
In de loop van deze week en tussen het werken door beginnen
we nog wat te plannen aan de rest van de wereldtrip.
Op vrijdag genieten we samen van een optreden in bar Pog
Mahones van een Irish band. En ’s zaterdags verliezen onze Belgen van
Argentinië. Verdoeme toch! Pablo stuurt een berichtje naar Thomas voor de
overwinning en de twee spreken ondertussen af om elkaar nog eens te ontmoeten
alvorens het land te verlaten, dit staat dan ook weer genoteerd in de
to-do-lijst!
Lim traint
ondertussen ook al eens mee met de lokale vrouwenploeg “Queenstown Rovers” en
speelt de match op zondag mee tegen Invercargill waar ze 13-1 winnen. Daarna
viert de ploeg haar overwinning in Brazz waar iedereen straalbezopen aan de bar
hangt wanneer Thomas na ’t werk ook binnenkomt. Een gezellige sfeer en bij deze
is ons Limmeke ingeburgerd in het lokale vrouwenteam!
Week 7/07/2014 – 13/7/2014
Door de drukke werkdagen de laatste tijd en vooral door het
overlappende werkschema van elk zien we elkaar niet heel veel. Op de momenten
dat we samen zijn is ’t meestal eten of samen documentaires zien om niet buiten
te moeten gaan ’s avonds en centjes te sparen want 50 dollar heb je hier in
Queenstown zo uitgegeven en we moeten wat sparen hé!
Op dinsdag heeft Lim pyjama-dag op ’t werk dus daar wordt
wat afgelachen. De meesten zijn dan ook uitgedost in een zogenaamd ‘onesie’,
een pyjamapak uit één stuk met leuke kleuren, stippen of in de vorm van een
dier met een kap als kop van het dier.
Vrijdag heeft Thomas vrij en gaat een potje frisbee spelen
waar hij een bende Engelsen leert kennen. Samen sukkelen ze in de bar en ook
Lim komt af om een pint te komen pakken. Lim voelt zich wel wat ziek dus we
gaan op tijd richting ons huisje.
Zaterdag is ’t wat was en plas doen en Thomas slaapt uit tot
14u want hij gaat weer een nachtshift doen, kwestie van toch voldoende slaap te
hebben (het begrip “bioritme” is bij Thomas ondertussen al volledig uit het
woordenboek geschrapt).
Zondag speelt Lim weer in Invercargill en Thomas gaat mee
richting daar als cameraman. Na de match heeft Lim het serieus moeilijk met
wandelen want na 30 minuten had ze zich al geblesseerd, maar door een gebrek
aan vervanging had ze maar verder gespeeld. Nu loop ze rond met waarschijnlijk
een spierverrekking of scheurtje.
Week 14/07/2014 –
20/07/2014
Voor Lim is ’t deze week geen voetbal en op donderdag is ’t
gaan stretchen bij de kinesist. Op vrijdag vertelt Lim aan ABC dat we zullen
vetrekken uit Queenstown tegen september. Het nieuws valt wel in goede aarde,
maar het wordt al meteen duidelijk dat ze gemist zal worden! Thomas werkt
vrijdag op zaterdag z’n laatste nachtshift en slaapt aansluitend op
zaterdagmiddag tot 17u, moe van de eerste volle week nachtshiften. Hij heeft
aangevraagd om tijdens de laatste 6 weken enkel nachtshiften te doen van
maandag tot vrijdag om zo in het weekend vrij te zijn samen met Lim, dit is
goedgekeurd, maar niet te onderschatten dat nachtleven. Terwijl Thomas dut,
doet Lim de was en gaat nog wat boodschappen doen. Tegen de avond skypen we met
de ouders van Lim na ons diner. Tegen een uur of acht vertrekken we naar de
verjaardagsdrink van Susan, een collega van Lim. Na wat pintjes en wat babbels
gaan we richting het centrum waar we hebben afgesproken met de Ema, Gemma,
Sergi en Mireia om nog eens ene te gaan drinken. Tegen half twaalf gaan de
koppels door en gaan wij nog even een poolke spelen in Harry’s dat Limmeke
weeral met 3 tegen bros wint. Nog even langs Fergburger en we delen een burger
met frietjes voor we om half drie ’s nachts thuiskomen en de nacht afsluiten
met een natuuraflevering van Inside Nature Giants. Zondag is een luie dag met
ons tweetjes thuis, wat afleveringen van David Attenborough bekijken en
ondertussen eten en drinken, maar vooral gezellig samen!
Week 21/07/2014 –
27/07/2014
Op dinsdagavond na een vermoeiende werkdag krijgt Limmeke
een serieuze migraineaanval die leidt tot platte rust, overgeven en serieuze,
aanhoudende misselijkheid. Allesbehalve gezellig! Gelukkig is het na enkele
uren diepe slaap over.
Deze week werkt Morgan, collega van Lim, haar laatste dag op
woensdag in ABC waarna ze allemaal met de collega’s in een tapasbar in
Arrowtown gaan eten.
Donderdag kan Lim eindelijk terug gaan trainen en de
spieraandoening in ’t billetje is zo goed als volledig onvoelbaar nu. Deze
namiddag wordt Thomas ook wakker gebeld om 14u om vroeger te beginnen want er
is een personeelstekort. Omdat het bioritme van Thomas zo aangepast is en hij
gewend is om tegen 10u ’s avonds pas te beginnen gaat hij na de lange shift ook
maar om een uur of negen slapen na ontbijt met Limmeke dus eigenlijk na een
dikke vier uur slaap komt hij meteen uit bed voor een 15u durende shift, niet
kapot te krijgen zene!
Zaterdag slaapt Thomas tot kort na de middag en Lim heeft er
al een hele voormiddag research opzitten over de ontbossing in Borneo en de
invloed die sommige palmoliebedrijven hebben, een trieste zaak die leidt tot
een verwoesting van de gewassendiversiteit, het hele ecosysteem eigenlijk, en
de uitroeiing van de Oerang Oetan en andere wilde dieren. We lunchen samen en
daarna gaan we voor wat beweging op het pleintje voetballen en frisbee spelen.
Nadat de zon zich achter de bergen heeft verstopt in de late namiddag gaan we
richting Red Rock waar we met Mireia een babbeltje slaan. ’s Avonds hebben we
niet veel zin meer om zelf te koken dus we gaan nog eens naar de kebab bij onze
kameraad de Turk. Blijkbaar is de kebabmaker de papa van een kleintje bij Lim
op ’t werk en we krijgen een fikse korting op ons eten. Die avond halen we een
filmpje, The Hurricane, en vallen gezellig in slaap.
Zondag worden we om 5u wakker en kunnen niet meer slapen, we
besluiten dan maar om stilaan op te staan en vroeg naar de shop te gaan en bij
zonsopgang zitten we al met eitjes voor onze neus te ontbijten. We sleuren onze
zetel buiten en leggen ons enkele uurtjes in ’t zonnetje totdat Lim moet
vertrekken om te gaan sjotten. Ze winnen 6-0 en ons Limmeke heeft haar eerste
knappe goal gemaakt met de linker in de kruising waarna ze nog wordt
uitgeroepen tot speelster van de match, leutig! We drinken daarna nog eentje in
Brazz en sluiten het weekend af met een dutje en een bord spaghetti.
Week 28/07/2014 –
3/08/2014
Rienka, Lim haar nichtje, verjaart deze week en we hadden
een kaartje opgestuurd dat blijkbaar op tijd is toegekomen, wat een timing!
Ondertussen werken we in de week maar verder en zien elkaar enkel tijdens het
ontbijt soms en ’s avonds voor het diner, als Thomas geen dubbele shift doet.
Het begint stilaan een beetje frustrerend te worden, want we zien elkaar echt
niet veel. We blijven gewoon even focussen op de centjes die we erdoor kunnen
sparen, maar kijken uit naar het einde van de maand!
Maandagavond gaat Lim zwemmen en dinsdagavond is ’t
training. Vanaf woensdag hebben we in Queenstown niets anders dan regen, regen
en nog eens regen dus de voetbal wordt daarmee ook afgeschaft voor de rest van
de week.
Zaterdag doet Lim de was en gaat de blog van Indonesië
online. Thomas slaapt na z’n nachtshift een uurtje of twee waarna hij zich rond
de middag klaarmaakt om naar een barbecue te gaan van de collega’s. Lim blijft
op ’t gemakje thuis, maakt moussaka en doet wat pc-werk. Van barbecue is er op
’t feestje niet veel terechtgekomen. ’t Is uiteindelijk een regelrechte
zuippartij geworden met de collega’s en bijgevolg komt Thomas om half zeven
straalbezopen thuis, maar kan zich nog rechthouden voor een zalig lekker
moussaka! ’t Is nog een gezellig avondje thuis, maar tegen half negen deze
avond moet Thomas toch aan de slaap toegeven!
Thomas wordt wakker de volgende ochtend om half zes wakker
en zet zich nog maar eens aan het bloggen (waarom hebben ook ooit beslist om
een blog bij te houden, das een fulltime job op zich!). Lim wordt wakker tegen
tienen en krijgt een lift van Rose, de kapitein van de ploeg, tot aan het event
centre. Thomas doet vandaag wat blogwerk en kijkt wat film, een rustdag mag er
ook eens tussenzitten! Lim wint ondertussen met de vingers in de neus tegen een
andere ploeg uit Invercargill met 19-0. Tegen dat het team in café Brazz
aankomt, is ook Thomas aanwezig voor een pintje (aja natuurlijk!) en daarna
gaan we ons tweetjes naar Harry’s en drinken wat terwijl Lim weer wint met de
pool. Een beetje zat en moe keren we terug naar huis tegen ’t zevenen en
kruipen na diner in ons nestje.
Week 4/08/2014 –
10/08/2014
Limmeke voelt zich op dinsdag weer wat ziekjes, ’t moet die
winter hier zijn in NZ, dus training zit er niet in. Tegen donderdag voelt ze
zich weer wat beter, maar de training is afgelast door de hevige regenval van
afgelopen dagen! Vrijdag gaan we samen naar Pog Mahones met Emma van de
Queenstown Rovers, een zotte doos, en Florian, een collega van Thomas, toffe
kerel! Thomas gaat werken tegen 10u vanavond en Lim zet een stapje met Emma.
Wat pintelieren met Holly en Claire in Brazz gevolgd door nog een bar waar
sjoeke de naam al van vergeten was en tegen 2u krijgt Thomas bezoek van een zat
Limmeke. Even kusje geven en hallo zeggen, maar binnen mag ze niet want ’s
nachts sluiten de deuren van Fergburger dus staat ze daar maar wat te babbelen
met Florian en superkoddig naar binnen te kijken met haar glazen oogjes om een
glimp op te vangen van haar burgerbakker. Om half drie komt sjoeke thuis, moe
en zat. Thomas komt ’s morgens thuis en vindt de kleren van Lim door de kamer
gestrooid richting bed waar z’n liefste ligt te ronken.
Zaterdag: katerdag voor Lim! De hele dag wordt er geluierd,
het meest actieve is nog de was geweest die we gedaan hebben. Tegen de avond
komen Florian en Lori, de collega van Thomas voor diner bij ons thuis. Hij is
ook een chef en samen gaan we sushi en loempia’s maken. Lim voelt zich al iets
beter en terwijl Lori Lim haar haartjes bijknipt (vandevoorniet!), maken Thomas
en Florian het eten klaar in compagnie van een 24-pak bier. Na ons diner spelen
we uno jenga en het dobbelspel waarna we tegen tienen afscheid nemen van het
koppeltje. Na 22 pintjes en een jointje is ’t licht bij de boys (vooral bij
Thomas eigenlijk) ondertussen volledig uit. We laten het koppeltje buiten en
Lim wenst hen een goede nacht, Thomas stond erbij en keek ernaar. Wanneer de
deur dichtgaat, vraagt Lim “Wa stade gij daar nu me u eigen te lache?” en
Thomas schiet daarbij in de slappe lach voor een goed halfuur, niemand weet
waarom!
Op zondag gaat ons Lim weer sjotten en na weer een
overwinning van 4 tegen 0 (en opnieuw een goal met de linker) is het
kampioenschap al in aantocht. Na de match gaat ze richting huis om samen met
Thomas de overschot van gisteren op te eten en een filmpje te kijken waarbij
Thomas op de buik van Lim in slaap valt, regelrecht K.O.!
Week 11/08/2014 –
17/08/2014
Omdat Lim over enkele weekjes vertrekt en Mireia, onze
Catalaanse vriendin, naar een nieuwe job zoekt in deze sector had Lim haar
aanbevolen in ABC. Deze week krijgt ze te horen dat Mireia de job heeft en voor
beiden is dit tof nieuws! Donderdag en vrijdag werkt Thomas nog eens dagshiften
in plaats van de nachten dus we slapen nog eens samen in de week en hebben het
hele weekendje vrij, tof!
Zaterdag staan we vroeg op en doen een waske en na een goed
ontbijtje met het zonnetje door de ramen gaan we richting de Gondola en doen
een fikse wandeling richting de top. Het is prachtig weer en dit levert weer
leuke foto’s op met een knap zicht op de vallei van Queenstown. We doen boven
een drinkske en eten wat van onze bananencake die we als lunch meenamen. Daarna
wandelen we terug naar beneden en gaan nog een stretch-oorbel zoeken voor
Thomas, een witte deze keer. In de namiddag regelen we een lift richting het
zwembad want de tienbeurtenkaart van Lim moet nog opgebruikt worden dus we gaan
ons tweetjes een plonsje doen en daarna wat relaxen in het warm bad. In The
Frankton Ale House gaan we nog een pintje drinken, Pam werkt daar namelijk, een
voetbalster van de Queenstown Rovers. ’s Avonds regelen we een liftje terug
naar Queenstown en na ons snel nog om te kleden in onze studio gaan we richting
het centrum om te gaan dineren met Florian en Lori. Lori werkt in een
sterrenhotel, maar mag komen eten met vier personen en krijgt daarbij 50%
korting op de hele rekening, zaaalig! We starten in het St Moritzhotel met
cocktails gevolgd door een visplateau die we samen delen en dan voor Lim een
pizza en voor Thomas een lamsbout die iets beter mocht zijn, maar niet geklaagd
want we drinken deftige wijnen tegen goede prijzen! Na cocktails, voorgerecht,
hoofdgerecht en twee goede flessen wijnen krijgen we een rekening van 470$ waarvan
we uiteindelijk maar 180$ moeten betalen. Lori had nog een voucher van 50$
dollar zitten die ze ineens ook heeft opgebruikt, Vive La France!! Als
wederdienst hiervoor betalen we Lori een taxi naar huis, Florian gaat nog een
stapje zetten en wij gaan toch ook richting huis, te voet!
Zondag (matchdag) staan we op om 9u en Ronnie rijdt met Lim
naar het Event Centre tegen 11u. Thomas komt iets later met Sam, Ronnie haar
vriend. Een bokser die over twee weken een match heeft te spelen. Hij onthoudt zich
van de alcohol vanaf twee weken voor z’n match, maar door de goede invloed van
Thomas zitten de twee te supporteren op het veld met een 12-pak pilsjes. Het is
een geweldige match waarbij Lim de laatste en zesde goal tegen nul scoort,
alweer met links en sterk gemikt! Het kampioenschap is nu echt zo goed als
zeker en het is een klein feestje in Brazz. De enige kans dat ze het
kampioenschap niet zouden winnen is dat de tweede in de rangschikking volgende
week wint met minstens 25 doelpunten verschil in hun voordeel, wat is de kans?
Terwijl we nog wat pintelieren in Brazz komen we een oude vriend van India
tegen, Mitchell, we drinken er wat pinten mee en ’t is een tof weerziens!
Thomas heeft een stuk in z’n kloten dus wordt naar huis begeleidt door Limmeke
en tegen acht uur vanavond ligt die te ronken als een varkentje.
Ps: Deze laatste weken van de blog lijkt op een verhaal van
twee alcoholisten in Queenstown, maar ’t is enkel in ’t weekend da we de remmen
loslaten want in de week is ’t nie anders dan werken. ’t is toch dat we da
verdienen he, nie? Nie? NIE? Ja eh?! Ah, da vinden wij er ook van!
Week 18/08/2014 –
24/08/2014
Van maandag tot vrijdag hebben we weer niet te veel te
vertellen behalve werken en nog eens werken, maar we kunnen al met trots zeggen
dat we op deze periode al 5000 Eurotjes gespaard hebben waar we ongetwijfeld
fier op zijn! Dit om de reden dat Thomas tijdens de nachtshifts steeds fooien
krijgt en dit levert elke week zo’n 50 tot 100$ op en daarvan gaan we altijd
iets drinken of eten in ’t weekend dus met onze verdiende centjes kunnen we
altijd de shop, studio en sparen regelen, niet slecht hé?!
Zaterdag is weer wasdag en ondertussen laten we de ritsbroek
van Lim repareren door de grootmoeder van de eigenaars, een handige oma (Nana)
van bijna 90 jaartjes oud. Kort na de middag halen we ons nog eens een
burgertje die we opeten aan het meer en halen een kaartje voor Gilles en Sylvia
waarin we hen schrijven hoe blij Thomas wel is met het peterschap dat eraan zit
te komen! We regelen nog een lift naar Frankton deze middag om nog eens een
zwemmetje te doen. Daarna passeren we nog langs het shopping centrum waar we
een verdeelkabel kopen voor de oortjes van de laptop, een beha voor Lim (want
die zien af tijdens zo’n reis) en een lekker brood in New World voor vanavond
met de soep. We regelen een lift terug naar huis in een dikke Ford Mustang van
’73, zonder twijfel de vetste lift tot nu toe! We skypen nog eens met Thomas
z’n thuisfront terwijl we ons dinertje naar binnen werken.
Zondag staan we op om 10u en zijn van plan om naar Glenorchy
te gaan voor een wandeling maar de plannen worden gewijzigd. Thomas kuist z’n
smerige botinnen van ’t werken in de burgertent en daarna zijn ’t gekookte
eitjes met soldaatjes als ontbijt. Daarna wandelen we naar ’t meer in het
cafeetje waar we ons tweetjes genieten van het mooie uitzicht dat je soms
vergeet wanneer je niet anders doet dan werken. We hebben een leuk gesprekje
met z’n tweeën, iets waar we van tijd echt van kunnen genieten. We doen hier
ook nog een poging om wat te bloggen, maar heel effectief is dit niet vandaag.
De knop staat op genieten vandaag dus tegen half vijf gaan we naar Harry’s om
nog eens te gaan poolen en daarna wandelen we naar de bar “1876” waar we met
Pam eentje drinken. Dit wordt vervolgd met de viering van het kampioenschap van
de Queenstown Rovers in Brazz in compagnie van het hele team, pintjes, gin
tonics, pizza,… tof dat we dit weer mocht meemaken! Tegen negenen gaan we
richting huis en sluiten de zondag af met de serie Van Vlees en Bloed, altijd
plezant, die Belgische series!
Week 25/08/2014 –
31/08/2014
Het is onze laatste werkweek waarin Lim Mireia opleidt in
ABC en Thomas doet maandag, dinsdag en woensdag z’n laatste nachtshiften
waarbij z’n laatste nachtshift op woensdag geregeld is met z’n favoriete team.
Deze laatste nacht was een kers op de taart van de job in Ferg in compagnie van
een fles rum, pinten en een hoop plezier met de vaste nachtkrachten! Op dinsdag
is het de laatste dag van Finlay in ABC bij Lim, een kleutertje dat nogal
moeilijk is in omgang met de rest van de kleuters, maar de jongen heeft een
boon voor ons Limmeke, dus het afscheid valt vrij zwaar voor beiden. Op vrijdag
werkt Lim haar laatste dag waarbij ze gezellig afscheid neemt van de collega’s
en Mireia als bijna volleerde keukenverantwoordelijke haar plaats laat
overnemen. Lim gaat naar huis, eet wat en krijgt een serieuze klop na die
allerlaatste werkdag vol met afscheid nemen en genieten. Thomas is ondertussen
bezig met z’n laatste shift van 7u ’s morgens tot tien ’s avonds en wordt
daarna in het meer gegooid dus Lim is tegen dan richting Fergburger gewandeld
met de camera om het hele gebeuren vast te leggen. Gedragen door collega’s en
gedoopt in bloem en eieren wordt hij in het ijskoude meer gegooid, bedankt
collega’s! Daarna drinken we nog enkele pintjes met de collega’s en gaan tegen
2u deze nacht met elk een dikke fergburger en frieten met de taxi richting
huis.
Zaterdag rusten we uit! We doen ons laatste wasje, kuisen al
wat op en sorteren al wat gerief om de backpacks weer op te vullen voor een
volgend avontuur. Lim voelt zich ziek en krijgt uiteindelijk nog koorts ook,
het is alsof ze dit heeft bewaard totdat ze eindelijk gedaan had met werken.
Deze avond verhuizen Gemma en Ema naar onze blok, want vanaf wij hier doorgaan
hebben zij onze studio gereserveerd, zo laten we toch aan beide koppels iets
na! Terwijl Lim liever thuisblijft gaat Thomas pintjes drinken met Gemma en Ema
tot een uur of drie.
Zondag is sjoeke al iets beter en heeft ze afgesproken Aoife
(klinkt als “iefa”, een Ierse) en Susan, collega’s van op ’t werk, voor een
koffietje in Brazz. Tegen twee uur deze middag is ’t lunch aan het meer met de
teammates van de Queenstown Rovers. Thomas komt ondertussen ook af en gooit nog
een collega mee in ’t water die om drie uur haar laatste shift had. Tegen vijf
uur deze namiddag gaan we terug richting onze studio om in te pakken want
morgenvroeg is ’t tijd om dit hier achter ons te laten. Thomas had vanmorgen al
wat gestofzuigd dus na het diner kunnen we de rest van de keuken proper maken,
de zakken inladen en om negen uur deze avond kunnen we moe en voldaan ons bedje
inkruipen voor onze laatste nacht in Coronet View Apartments.
Dag 345 – 01/09/2014
Vandaag beginnen we aan onze laatste trip in Nieuw-Zeeland…
voorlopig! We moeten net nog een paar dingetjes regelen alvorens we de baan op gaan
om richting Wanaka te liften. Daar hebben we afgesproken met onze Argentijnse
hartsvriend, Pablo, om een avondje te gaan stappen. Om acht uur zijn we op om
de laatste dingen in de rugzakken te pakken en wandelen daarna richting ABC om
afscheid te nemen van Lim haar collega’s en kindjes waarmee ze op deze korte
tijd toch een stevige band heeft opgebouwd. In ’t centrum van de stad boeken we
onze “Jucy” campervan waarmee we vanaf Wellington naar Auckland zullen reizen.
Nu nog even postpakketjes naar huis sturen en dan snel naar huis want onze
lift, Laura (de dochter van de eigenaar), staat al klaar om ons naar Frankton
te voeren. We ruimen nog snel een beetje op in het appartement, steken iets in
onze mond, krijgen de waarborg van de studio terug en zitten tegen de middag in
de auto naar onze eerste liftplaats.
In Frankton kopen we onszelf eerst nog een cadeautje. We
hebben beslist om ons een GoPro camera te kopen om te gaan duiken, de reden
waarom we dit vandaag willen kopen is omdat ABC ons een korting heeft geregeld
in de winkel, sterk! Zo gezegd, zo gedaan en al snel zitten we in The Ale House
bij pam voor een laatste pintje en mét onze nieuwe GoPro. Tegen half drie deze
namiddag starten we ons liften richting Wanaka en al na enkele minuten zitten
we met twee kerels van de UK in de auto die ons rechtstreeks naar onze
eindhalte brengen, simpel toch dat liften! We komen aan in Pablo z’n
appartementje en worden onthaald door z’n Franse flatgenote Natalie. Pablo zelf
is aan ’t werk. We laten ons gerief daar staan en wandelen naar het rustgevende
meertje in Wanaka en in compagnie van een drankje genieten we van het mooie
uitzicht en strandje. We passeren ook al even langs Pablo, die met koksmuts uit
de keuken komt, en het weerziens is hartverwarmend! Tegen de avond vinden we
dat we niet zelf moeten koken vanavond en gaan een Indische keuken uittesten,
superlekker eten dat die Indiërs maken! De naam van de tent “The Spice Room”,
doet haar naam eer aan! Tegen acht uur deze avond gaan we terug naar het
appartementje waar we kennis maken met de rest van de flatgenoten. Limmeke valt
stilaan al in slaap in de zetel na een bewogen dag en ondertussen krijgt Thomas
een introductie GoPro van een Tsjechische flatgenoot waarvan we de naam
vergeten zijn. Rond elf uur komt Pablo dan toch thuis en Thomas besluit om met
hem op de lappen te gaan. Lim blijft liggen op de zetel want na deze paar
daagjes ziek zijn en slechte slaap, is ’t wellicht geen slecht idee om wat bij
te slapen. Pablo en Thomas hebben een memorabele nacht uit en het hoogtepunt
van de nacht is de wissel tussen de twee mutsen van beiden. De muts van Thomas
reist al mee vanaf Nepal dus betekent wel wat, maar wordt bij deze gewisseld
met die van Pablo en er wordt beloofd dat deze terug zullen worden gewisseld
vanaf ze elkaar terugzien, da zijn die zalige deals tussen backpackers!
Dag 346 – 02/09/2014
Om vijf uur deze ochtend zijn de twee thuisgekomen en na een
uurtje of 3 slaap op de zetel zitten we samen aan de ontbijttafel want Natalie
wil ons met haar campervan tot aan een knooppunt brengen om te beginnen liften
voordat ze de piste opgaat om te gaan skiën. Een dikke knuffel en een tot ziens
met Pablo en we zijn weer onderweg. Bedankt Natalie en al gauw zitten we in de
volgende auto naar een wegrestaurant en daar worden we weer opgepikt door een
Australische moeder en dochter. Twee negatief kijkende en wantrouwige vrouwtjes
die dan toch maar eens lifters meenemen omdat we er lief uitzagen (even dit
wantrouwig toelichten: de moeder heeft een huurauto geboekt omdat ze niet meer
op de toerbus wilde zitten, de chauffeur reed niet altijd veilig en wie weet
wat kan gebeuren. Haar favoriete tv-programma’s vallen onder de noemer van
misdaadsbestrijding en programma’s over al die dingen die verkeerd kunnen gaan
in de wereld. Ze zegt van zichzelf dat ze eigenlijk altijd bang is van alles…).
Niettemin, dit levert ons toch een uurtje rijden op tot aan een volgend
knooppunt waar we worden opgepikt door een jonge kerel, Frank, die rechtstreeks
naar Christchurch rijdt en zo snel mogelijk daar wil zijn, ideaal! Vanuit het
centrum van Christchurch krijgen we een lift van een Maorische vrouw en
vreemde, maar toffe kerel die ons uiteindelijk naar de rand van het centrum en
op weg naar Kaikoura brengen. Ze geven ons nog wat tips voor het Noordereiland mee
en waarschuwen ondertussen ook voor de bendes in het Noorden. Op dit liftpunt
staan we een halfuurtje te wachten, maar dan worden we weer meegenomen door
Anna, een toffe madam, richting Amberley. Daar arriveren we in de vroege avond
en we nemen eerst een kijkje op haar boerderijtje. Een knal van een huis met
daaraan weitjes met schapen en koeien. We missen hier op enkele minuten na de
geboorte van twee lammetjes. Tegen de avondval staan we weer op de baan want
hier in Amberley kunnen we niet overnachten en we worden na een dik halfuur
wachten (de moed zakte al tot in de schoenen, maar de lach blijft op ’t
gezicht!) opgepikt door Kevin, een kerel van eind de zestig met een Rover uit
1964, dikke en goed onderhouden bak! Hij brengt ons tot in Cheviot, nog zo’n
100km van Kaikoura. Kevin is een open man die ons z’n levensverhaal vertelt
onderweg naar Cheviot. Hij praat zelf over bij hem overnachten, maar dat dit
geen optie is omdat hij met z’n goedhartigheid overlaatst twee backpackers in
z’n huisje heeft laten overnachten en de volgende ochtend hebben deze twee
Kevin vriendelijk bedankt en hebben hun route verdergezet met de camera van
Kevin in de rugzak, smeerlappen! Discreet maken we duidelijk dat niet elke
backpacker zo in elkaar zit en dat dit soort een smaad is op het hele liftgebeuren!
Tegen de donkere arriveren we in Cheviot en nemen afscheid van Kevin, die
ondertussen al gezegd heeft dat als we geen lift meer kunnen regelen naar
Kaikoura, we in z’n campervan mogen slapen in z’n tuin vanachter. Hij gaat iets
eten in het wegrestaurantje en wij steken de duim omhoog naar het handvol
auto’s dat hier nog passeert en besluiten uiteindelijk om ook iets te gaan
eten. We willen niet overnachten bij Kevin om hem geen last te bezorgen dus
vragen hier wat rond naar een hostel waar we de nacht kunnen doorbrengen. Kevin
besluit uiteindelijk om ons toch het voordeel van de twijfel te geven en ons
mee te nemen naar z’n huisje. Daar geeft hij ons de twee bedjes in z’n huisje
want de campervan is te koud zegt hij. We bedanken hem hartelijk, drinken nog
een theetje met hem in de living en tegen negen uur slapen we als roosjes. De
route van Wanaka tot Cheviot is al 530 van de 600km die we moeten doen tot aan
Kaikoura dus das morgen twee vingers in de neus!
Dag 347 – 03/09/2014
Met de geur van koffie en het geluid van het telefoontje dat
Kevin, onze gescheiden en veel te brave man, pleegt met een vrouwtje waar hij
meer dan optimaal contact mee heeft, worden we wakker. We babbelen met Kevin
over onze reis en hij op z’n beurt over een auto ongeluk dat hij enkele jaren
geleden heeft meegemaakt, z’n boten en de website waarmee hij contact zoekt met
vrouwen van z’n leeftijd. Hij is nu vrijgezel gedurende een jaartje na een
huwelijk van 46 jaar. Tijdens het ontbijt ruimt Thomas de veel te trage
computer van Kevin wat op en met succes want het oude beestje gaat een stuk
vlotter na een uurtje. We bekijken de collectie auto’s van Kevin, krijgen een
rondleiding in z’n bootje en maken kennis met een vrouwtje dat hem vandaag komt
bezoeken, toffe pee toch J
tegen een uur of tien gaan we toch de baan op richting Kaikoura en worden
meegenomen met Samantha, een Maorivrouw die ons rechtstreeks tot in Kaikoura
brengt in haar bedrijfswagen. Na een uurtje goed doorsjezen arriveren we en
besluiten we om samen met Samantha Fish ’n Chips te gaan eten met een kratje bier aan het strand van
Kaikoura, “je leeft maar één keer” is de gedeelde mening over dit topidee! Na
de lunch checken we in in Dusky Lodge, een hostel waar we nogal hebben
verbleven en de kerel achter de balie meent ons te herkennen (eerlijk?, nog
nooit gezien) maar uiteraard gaan we mee in dit verhaal en krijgen vervolgens
een upgrade naar een kamer met badkamer voor de minimumprijs! We liften in de
namiddag nog naar een zeeleeuwenkolonie, op zoek naar de kleintjes want nu is
’t seizoen daarvoor, en nemen weer een hoop mooie foto’s. Een primeur hier is
een territoriaal gevecht tussen twee gigantische mannetjes die zonder te willen
bijna de kleintjes pletten. Tegen de avond brengt een ouder vrouwtje, zij heeft
de Santiago de Compostelle-route gewandeld, ons terug naar ons hostel waar we
een overgrote kom spaghetti maken. Dit wordt gevolgd door een welverdiende
sauna van het hostel waarin we Bruno ontmoeten. Een kerel op Hell’s Angels
formaat vol met tattoos en niets is minder waar want hij blijkt achteraf een
ex-leider (nu op pelgrimtocht, levensverbetering) te zijn van de Bulldog bende
in het Noordereiland. Hij verkoopt z’n boek, True Red, om van te leven. Dit is
een autobiografie met al de beschrijvingen in van z’n hele, duistere leven. Dit
is een deel van dé cultuur van het Noordereiland dus we besluiten dit boek te
kopen. Volledig relax na de sauna en een foto met Bruno is ’t richting bedje.
Dag 348 – 04/09/2014
Tijdens het ontbijt vanmorgen babbelen we met een Ier die
rondtrekt in Nieuw-Zeeland en leeft van schilderen en muziek. Hij vertelt ons
hoe belangrijk muziek voor hem is, een idee dat wordt gedeeld door ons! Om half
tien staan we op de baan en liften met Michael, een ervaren en gesettelde
reiziger, mee tot in Blennheim. Daar worden we na minder dan een minuut
meegenomen richting Picton waar we de ferry boeken voor deze namiddag richting
Wellington. We arriveren er na het bootje varen in de late namiddag en checken
in in het hostel het dichtst bij de ferry. Het hostel trekt op geen kl*ten,
heel oubollig en veel te duur voor wat het is. Niettemin, we weten dat hier
ergens een Belgische kroeg moet zijn dus dit wordt de missie van vanavond en al
snel hebben we dit ook gevonden: Café Leuven! ’t Zijn Duveltjes, LaChouffkes,
mosseltjes friet en Stellatjes van ‘t vat om de reis in het Noordereiland in te
zetten, kan niet verkeerd gaan!
Dag 349 – 05/09/2014
Na het ontbijtje, checken we uit en laten de bagage achter
in de kluis van het hostel. Het is een regenachtige dag vandaag dus we hebben
besloten om wat gratis musea te gaan bezoeken in Wellington, dit blijkt wel de
moeite te zijn… We bezoeken het parlementshuis en de nationale bibliotheek van
Alexander Turnbull, niet al te speciaal. Na de lelijke Anglicaanse kerken die
hier rond staan, gaan we richting het “Museum of Wellington City & Sea”.
Een leuke geschiedenis van boten, Maori’s en jacht op zee wordt hier
weergegeven. Er wordt hier ook gefocust op de zeerampen die hier in de laatste
eeuw gebeurd zijn. Na dit museum passeren we langs Cuba Street waar we in een
Maleisisch restaurant een Laksa gaan eten (soort noodlesoepje), ’t is niet om
van haar huis te schrijven, maar ’t kan er mee door. Om af te sluiten (en zonde
dat we hier niet vroeger zijn aangekomen) doen we het Te Papa Museum. Een gigantisch
museum met vijf verdiepingen over van alles en nog wat. We raken verstrikt in
de afdeling “natuur” waar de platentektoniek vooral in de kijker staat en de
fauna en flora van NZ wordt hier ook uitvoering weergegeven. Een hoogtepunt is
een vrouwelijke reuzeninktvis (zo’n beest dat duizenden meters diep leeft) die
op sterk water te bekijken is. Op de achtergrond wordt dan de documentaire
afgespeeld die van deze dissectie gemaakt is. Rond half drie moeten we
vertrekken naar Jucy om onze campervan te gaan ophalen. We pikken onze
rugzakken op en stappen op de bus richting Jucy. Daar aangekomen staat onze kar
al klaar en al snel zitten we gepakt en gezakt in ons mobiel hotelletje waar we
de komende tien dagen in zullen vertoeven. We dopen dit met twee pintjes onderweg
naar onze eerste halte “Whanganui”. Na enkele uurtjes rijden in stilstaand en
bewegend verkeer en wat inkopen in de superette arriveren we in Whanganui. We
zetten onze eerste nacht in met wildkamperen op een havenparking voor ons
eerste nachtje in de campervan.
Dag 350 – 06/09/2014
De reden waarom we hier een tussenstop hebben gemaakt is
omdat er hier elke zaterdag een leuk marktje is met lokale producten, iets wat
ons altijd aantrekt. Dus na het ontbijt aan onze kar, rijden we richting het
marktje waar we speculaas kopen van een Hollander, citroenen van een trotse
grootvader, sla van een Chineesje en sluiten hier af met een klein
reggeaconcertje van twee kerels met gitaar, djembé en fantastische stemmen. Rond
tienen rijden we door richting Tongariro National Park en net buiten Whanganui
pikken we onze eerste lifter op: Walter, een Amerikaanse student. Aangekomen in
Ohakune vragen we informatie in het centrum om naar de krater van de vulkaan te
wandelen, maar zonder gids is dit blijkbaar niet mogelijk en het prijskaartje
dat aan de gids verbonden is bedraagt zo’n 175 NZD per persoon. Het alternatief
zou een dagje snowboarden ten Zuiden van de evenaar zijn voor 135NZD inclusief
materiaal, check! Morgen dus richting Turoa skigebied op Mount Ruapehu. Een
vulkaan van 2797m, wie heeft er ooit al eens op een vulkaan in het zuidelijk
halfrond gesnowboard? Wij wel zenne! Walter is ook volledig verkocht aan het
idee en we beloven hem morgen een lift te geven naar de skipiste. We zoeken ons
hier in de buurt een gratis campingplaatsje dat we snel vinden en gaan nog even
actief een fikse wandeling doen naar de Waitonga watervallen via Blyth Track,
zo’n kleine 4u heen en terug. Tegen de avond rijden we met de kar terug naar
het centrum en gaan eentje drinken in het Clyde hotel. Walter komt ook eentje
drinken en de madam van in het infocentrum (de lieve madam), komt hier ook
eentje drinken om de All Blacks (rugbyteam NZ) te zien spelen tegen Australië.
Ze vertelt ons nog tussen pot en pint dat als we gaan snowboarden, we evengoed
de krater zelf kunnen beklimmen. Dit doen we best in de namiddag, dan wordt de
sneeuw al iets zachter en is de steile beklimming evidenter, merci madam, dit
staat bij deze gepland voor morgen! Tegen negen uur gaan we terug richting onze
campingplaats waar we steak met sla en champignons maken. Samen met wat Frans
brood is dit nog een stevige maaltijd! Nu bedje in want de wekker staat om half
zes want we willen morgen geen seconde van de dag verliezen!
Dag 351 – 07/09/2014
SNOWBOARDEEEEN!!!! Terwijl Limmeke de auto klaarzet voor
vertrek en de rugzakken inpakt, maakt Thomas ontbijt en koffie, daarnaast zijn
ook al de sandwichkes gesmeerd voor vanmiddag op de piste, een ritueel
overgedragen van De Cauwer Senior op Junior. Tegen 7u gaan we Walter oppikken
in het centrum van Ohakune en dan is ’t zo’n klein uurtje rijden naar de piste.
Daar regelen we ons materiaal en skipas. We staan volledig klaar om kwart na
acht en een kwartiertje daarna gaan de liften open, GAAN!! We laten Walter z’n
ding doen, hij is een ervaren skiër en ons Limmeke moet er nog wat inkomen
aangezien ze nog maar enkele keren gesnowboard heeft. ’t Gaat vlotjes en ’t is
gewoonweg genieten! Tegen de middag spreken we terug af met Walter. We lunchen
samen waarna Thomas ineens z’n gsm kwijt is. Na 5 minuten zoeken wijst een
kerel naar een plasje en ja hoor daar ligt den telefoon, volledig doorweekt.
Doordat de uit-knop kapot is, kunnen we het ding niet afzetten om schade te
voorkomen dus ’t eerste wat we doen is hem in een zak rijst steken om het vocht
eruit te trekken. We schrijven hem eigenlijk al af, maar wie weet… In de vroege
namiddag gaan we voor hét plan van de dag, de beklimming van de krater op zoek
naar het kratermeer van Mount Ruapehu. Het is een stevige beklimming van een
dik uur. Met de twee snowboards onder de armen, is ’t zweten, maar ’t is het
hier meer dan waard op de top! Een fantastisch, simpelweg adembenemend zicht op
het besneeuwde kratermeer van Ruapehu. Het uitzicht rondom is ook uniek. In de
Alpen ben je altijd omgeven door gebergte, maar deze vulkaan staat bijna alleen
in een “platteland” dus ’t is van boven de wolken genieten van de horizon. De
afdaling doen we voorzichtig aangezien het een ijzige en steile afdaling is.
Hierna boarden we nog een uurtje, maar besluiten dan om de dag tegen 16u af te
sluiten met vermoeide benen en een voldaan hartje. We kunnen even een
welverdiende douche nemen in het hostel van Walter waarna we dan naar een bar
rijden waar het Happy Hour is voor Corona’s, ’t mag geen bier genoemd worden,
maar ’t smaakt wel. Deze avond maakt onze keukenprinses haar fameuze
zelfgemaakte pizza’s in het hostel van Walter terwijl Thomas met hem een potje
pingpong speelt. Tegen 22u zijn we allemaal voldaan van pizza, Walter en Thomas
zatjes en Lim moe dus ’t is tijd om afscheid te nemen, naar de campingplaats te
rijden en te gaan dromen over de fantastische dag die we achter de rug hebben.
Dag 352 – 08/09/2014
Na de gevulde dag gisteren slapen we toch iet of wat uit
vandaag. Na het ontbijtje starten we onze route doorheen het nationale park
waar letterlijk en figuurlijk Mount Nguaruhu of beter gezegd Mount Doom van
Lord Of The Rings boven alles uitsteekt. ’t Levert alweer een resem prachtige
foto’s op in het scenario van besneeuwde toppen, blauwe lucht en zonneschijn.
We stoppen aan de rand van het nationale park om een wandeling te gaan doen
tussen de modderpoelen en warmwaterbronnen. Onze lunch eten we vanmiddag op aan
de rand van het schitterende meer Taupo. In de vroege namiddag komen we aan in
Reids Farm, Lake Taupo, een gratis campingplaats naast een riviertje waar we
ons ondergoed en de zakdoeken even uitwassen en ophangen. We worden steeds
gezelschap gehouden ondertussen door eendjes en vogels die onze cornflakes maar
al te graag lusten. We passeren hierna even langs The Warehouse om nog enkele
gasflesjes te kopen want ons kookvuurtje wordt regelmatig gebruikt! Onderweg
zien we een bakkerijtje en we besluiten om vanavond weer een favoriete kost te
eten: kaasplankje met rode wijn en vers brood, dit laatste is een schaars goed
hier in Nieuw-Zeeland dus een verse bakkerij moet altijd bezocht worden! Na het
eten kijken we een nieuwe serie: Breaking Bad! Volgens velen een topserie, we
zullen zien!
Dag 353 – 09/09/2014
Na het ontbijtje halen we onze bijna-droge onderbroeken van
de wasdraad, rollen de wasdraad op, doen ons afwasje in de rivier waar een
grote, zwarte zwaan onze restjes uit het water komt pikken en vertrekken
richting Rotorua met nog enkele geplande bezienswaardigheden op de weg. De
eerste hiervan zijn de Huka Falls, een serieuze trechter waar de rivier kolkend
haar weg baant onder een brugje. Een volgende attractie zouden de zogenaamde
Craters Of The Moon kunnen geweest zijn, moesten ze hier de toeristen weer niet
financieel uitmelken. Dit brengt ons tegen de middag tot aan Aratiatia, een
sluis die enkele keren per dag wordt opengezet voor elektriciteitsproductie. We
zijn net op tijd en kunnen hier weer de kracht van water mooi aanschouwen. Om
het geothermische gebied hier af te sluiten, stoppen we nog even aan een centrale
waar geisers worden gebruikt om elektriciteit op te wekken, knappe natuur
alweer hier in NZ. Via de kleine baantjes rijden we verder en onderweg houden
we halt om een versgeboren lammetje op camera te zetten. Het lammetje is nog bebloed
en de moederkoek hangt nog uit de mama dus dit wezentje is waarschijnlijk nog
geen halfuur oud. Koddig om te zien! de volgende stop is Butchers Pool, een
warmwaterbron waar je gratis in kan gaan baden. Tussen de weidelanden zitten we
in een superheet badje waarin we niet te lang mogen zitten want ’t is steeds
opgepast voor de amoebemeningitis. We rijden tot in Rotorua en gaan vragen of
we op de parking van de YHA mogen overnachten omdat we hier toch een lidkaart
van hebben. Het antwoord is negatief dus dit brengt ons tot bij het hostel Base
X, een leuk hostel waar we ons wasje doen, op de parking mogen slapen, kunnen
koken en zelfs een plonsje mogen doen in hun zwembadje, dit alles voor 9 dollar
per persoon. Deze avond eten we de overschot van onze kazen op en gaan daarna
meedoen met een lokale quiz in het cafeetje naast het hostel. We spelen samen
met een Frans koppel (Fanny en Alexis) tegen de lokale meerderheid en eindigen
niet al te positief in de rankings, maar het was wel een fijne avond!
Dag 354 – 10/09/2014
We nemen ons na een goed dutje nog een verfrissende douche,
ontbijten in het keukentje en wandelen daarna samen met het Franse koppeltje
naar een bekende tattooshop waar Alexis zich graag een traditionele tattoo wil
laten zetten. Dit wordt hier spijtig genoeg niet meer gedaan, maar Thomas doet
hier wel weer enkele ideeën op voor z’n eigen tattoo. Ale vooruit, terug de
baan op nu. We gaan vandaag de Coromandel Peninsula binnenrijden. Een
schiereiland ter hoogte van Auckland waar het naar ’t schijnt de moeite is om
langs de zee te rijden en wandelen. Onderweg bekijken we de Okere watervallen
nog even voordat we langs de massale kiwiplantages rijden richting Opoutere,
volgens de reisgids dé plaats om te relaxen aan de Pacific. Net voor de zee in
Opoutere komen we aan een splitsing met aan de ene kant een parking waar een
hoopje toeristen zit en aan de andere kant een bordje met “No Beach Access”,
misschien toch eens even gaan proberen of daar écht niet naar de zee kunnen.
Doorheen zijwegjes en bossen komen we uiteindelijk terecht in een hippie
samenleving waar ze ook yogacursussen geven. Daar horen we eens of we via daar
naar de zee kunnen, een local van daar zegt dat de families hier niet echt
onbekenden op prijs stellen, maar hij verwijst ons door naar de buren, nog zo’n
500m verder rijden. We rijden een sprookjesachtig bos binnen met hier en daar
een pijl van “Prana”, achteraf blijkt dit bos onderhouden te zijn voor een
jaarlijks hippiefestival. Arnie, de kerel die het hier onderhoudt, verwelkomt
ons en laat ons hier overnachten als we hem in ruil morgen een uurtje of 4
helpen met het bos op te ruimen van takken en gebladerte. Deal! We krijgen een
gezellig plaatsje in het bos om te kamperen en gaan vooraleerst van het strand
genieten want was dit niet de reden waarom we naar hier waren gekomen? Over het
duintje gewandeld, komen we aan een 5km lang strand waar geen levende ziel,
behalve dan enkele beestjes, te bemerken is. We doen een zalig rustgevende
wandeling aan de zee waarna we stilaan teruggaan en de keuken gaan gebruik om
een verse curry te maken met rijst. Al gauw krijgen we Arnie over de vloer in
de keuken die ondertussen ook al wat klaarmaakt en een goede vriend van hem
genaamd Walter. Een oude hippie die hier gestrand is en goed bevriend is met de
eigenaar. Een heel slimme en wereldse man die z’n hele leven al gereisd heeft,
ronduit een vrije vogel. We eten samen met hen en ’t leidt nog tot interessante
en gezellige babbels waarna we in ons karretje kruipen om te dutten. Thomas
heeft vannacht een heel onrustige en bijna slapeloze nacht!
